• Wat gebeurt er allemaal in Ermelo?

    Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar deze vraag heb ik de laatste week meer gekregen dan me lief is. Mijn telefoon stroomt over met appjes en mensen bellen me op om te vragen naar de huidige situatie. En dat is volkomen logisch.

    Een wethouder die een onderzoek wil laten doen naar de burgemeester. Dezelfde wethouder zegt dat een raadslid een mes in zijn rug wilde steken en noemt een partij in de gemeenteraad “partij van de samenzwering”. En even voor de goede orde: ik ben dat raadslid. En die partij, is mijn partij. Een aantal dagen daarna komt Ermelo op tv. Opstandelingen maakt Ermelo 2e trending topic van Nederland. Dat is geen klein bier. Ik zeg jullie eerlijk, als ik af zou gaan op deze krantenkoppen en het programma zou ik me bijna schamen dat ik Ermeloër was. Wat is hier aan de hand?

    Als politicus en als bestuurder zit je in een glazen huis. Je ligt constant onder een vergrootglas en er wordt van je verwacht dat je een voorbeeldfunctie hebt. En die heb je ook. Bij meerdere raadsleden, ook bij mij, kwamen geruchten binnen over wethouder Van der Velde. Maar wat moet je met geruchten? Ik heb de dag erna Leo gebeld om te vragen hoe dit zat. In dit gesprek heeft hij uitgelegd hoe het zat en dit zou later ook aan de gemeenteraad worden meegedeeld. In het gesprek (en ook na het gesprek, via Whatsapp) kreeg ik te horen van de wethouder dat het goed was dat ik hem belde. Tot zover geen sprake van een mes.

    De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de situatie lastig vond. Ik wilde graag dat Leo, wat hij aan mij vertelde, ook vertelde in de raad, bijvoorbeeld als mededeling), of in een gesprek met de raad. Dan kun je er over spreken in de openbaarheid en is daarmee de kous af. We moeten het niet groter maken dan het is en dat is niemands intentie geweest, ook de mijne niet. Echter kwam die mededeling in de raad niet.

    Deze situatie is geëscaleerd en heeft geleid tot het bericht op ErmelovanNu van afgelopen maandag. Ik vond het moeilijk om te lezen dat de wethouder ervoer dat ik een mes in zijn rug had gestoken, terwijl ik hem zelf heb opgebeld om uitleg te vragen. Ik heb de situatie niet openbaar gemaakt en kreeg zelfs de reactie dat het “goed was dat ik belde”. Door deze stevige woorden in de krant voelde ik me niet alleen beschadigd en ook mijn partij (die partij van de samenzwering werd genoemd), maar het voelde ook oneerlijk. Afgelopen donderdag heb ik excuses gekregen van Leo, via de mail. Dat waardeer ik en vind ik netjes. Ik had het netter gevonden als dit in de openbaarheid was gebeurd, maar het is zoals het is. Ik ken Leo als een hardwerkend raadslid en een hardwerkende wethouder. Hij zet zich al jaren ten volle in voor Ermelo en haar inwoners. Op dit moment doet hij dit op het gebied van Economie en Duurzaamheid en het is dan ook mede aan hem te danken dat Ermelo hier goede stappen heeft gezet de afgelopen maanden.

    En toen kwam Ermelo op tv. Het programma Opstandelingen schetste geen positief beeld van Ermelo. Velen die het programma zagen waren geschokt, verbouwereerd.

    Laat mij heel duidelijk zijn: recht = recht en krom = krom. Wat krom is, moet je nooit proberen om recht te praten. Dat gebeurt te vaak in de politiek en zorgt voor nog meer wantrouwen in de politiek en in politici dan er al is.

    Toch moeten mij hierover een aantal dingen van het hart. Als raadsleden bepalen wij zelf hoe we stemmen. Niemand die ons influistert wat we moeten zeggen. In het voorbeeld worden alle hamerstukken tegelijk afgehamerd, als iedereen voor is. Dat laatste wordt gevraagd. Als je het ergens niet mee eens bent, dan kun je dat aangeven. Tijdens de laatste raadsvergadering stond het onder Meerinzicht, tussen de hamerstukken. Mijn fractie was tegen. Ik heb dit op tijd aangegeven bij de burgemeester, die voorzitter is van dd gemeenteraad, en dus werd over dit punt apart gestemd. Zo kan het, zo moet het en zo hoort het. Maar hoe nu verder?

    Ik hoor veel mensen praten over onderzoeken. Over of de wethouder kan aanblijven. Hoe het nu gaat met de burgemeester. Dit zijn lastige vragen, omdat er zoveel zaken door elkaar heen lopen. Sinds de coalitie-onderhandelingen lijkt de politieke sfeer verhard. Het is vaak 10 tegen 11. Er lijkt een sfeer te heersen van wantrouwen. Een sfeer van achterdocht. En laat mij ook hier heel duidelijk over zijn: hier maken we allemaal deel van uit, dus hebben hier ook allemaal een verantwoordelijkheid in. College én raad.

    Om die reden zijn we als fractievoorzitters, namens de gehele gemeenteraad, met een gezamenlijk statement gekomen. Omdat, wat er nu gebeurt, Ermelo-onwaardig is.

    Jullie hebben gekozen voor mensen om jullie te vertegenwoordigen. Jullie hebben gekozen om jullie belangen te dienen. Dat vertrouwen hebben jullie in ons gesteld. Het wordt dus tijd om elkaar, als bestuur van Ermelo, opnieuw te leren vertrouwen. Om vanuit die basis samen te werken. Opdat we weer kunnen debatteren over de inhoud, zonder dat partijkleur bepaalt of je voor of tegen bent. Dat we ons focussen op samenwerking, om Ermelo verder te brengen. We staan voor grote uitdagingen, die we alleen samen aankunnen. De begrotingen eindelijk weer structureel sluitend krijgen. Woningen bouwen die zo broodnodig zijn. Goede zorg bieden aan wie dat nodig heeft. Kortom: AAN HET WERK!

    Ik schrijf dit stuk omdat mijn kant en onze kant van dit verhaal nog niet is gehoord en ik denk dat dit wel belangrijk is. Ik vind het belangrijk dat dingen in de politiek niet in de doofpot verdwijnen, maar gewoon openbaar zijn. Ik vind het belangrijk dat hierover kan worden gesproken en dat iedereen daarna op basis van feiten een mening kan vormen. Als jullie hierop willen reageren, voel je vrij, want daar wordt niemand slechter van.